To było wtedy, Ja poczułem śmierć,
gdy ostrze raniło mą niewinną pierś.
A Ona tuliła mnie w ramionach swych
nie uroniłem wtedy, ani jednej łzy.
Pamiętam to wszystko i dziś boje się,
boje się tego, kim mogę stać się.
Czarą goryczy
Czy pąkiem róż
A może mordercą co ma w ręku nóż.
Lecz mam jeszcze wiarę, że przyjdzie ten dzień
w którym pokarze oblicze swe
oby to piękne a nie to złe.
Bo spotka to jego
To on stworzył mnie.