dnia 26.12.2010 11:07
Poruszający, czuły. W to mi pisz.
Serdecznie. |
dnia 26.12.2010 11:37
poruszający, pozdrawiam. |
dnia 26.12.2010 12:46
Progresja ogromnie mnie cieszy.
Najserdeczniej pozdrawiam z ukłonem i życzę wszystkiego, co najlepsze.
JJ |
dnia 26.12.2010 12:59
. |
dnia 26.12.2010 13:01
bardzo,
pozdrawiam serdecznie;) |
dnia 26.12.2010 13:16
Pod wrażeniem. Świąteczny ukłon. |
dnia 26.12.2010 13:50
wzruszający. oczywiście, że jest tu.
spokojnych. |
dnia 26.12.2010 14:20
demony do puszki (nie od pandory)
wiary w poduszki (lawendowe)
jest
zorza ciepło-po-ranna :)
TAK |
dnia 26.12.2010 15:09
IRGO, czytam jako melancholijny tren. Smutny to obraz. Dotyka. Pozdrawiam ciepło. |
dnia 26.12.2010 15:44
Irgo wiesz -jak bardzo. Bardzo piękny i poruszający wiersz. Z głębokości.
Pozdrawiam najserdeczniej i świątecznie:) |
dnia 26.12.2010 16:05
Witam
oczywiście autor decyduje o ewentualnych zmianach :)
przez pomyłkę założono ci czapkę niewidkę
noc odbiera dzieci i wzrok
z kątów wypełzają dźwięki
nie wskazują drogi są po to
by pomieszać zmysły
nie potrafiłam cię ochronić
uwięził mnie strach
obezwładniła ciemność
jesteś
wiem że jesteś
pozdrawiam |
dnia 26.12.2010 16:23
Pewnie, że jest obok. A że czapka-niewidka? Ty czujesz tą obecność. Serdecznie. |
dnia 26.12.2010 16:44
Irgo, zaledwie można wyczuć, że to tren, taki cichy ten ból.
Myślę, że z tą drobną zmianą, wprowadzoną przez Włodka jest jeszcze lepiej. Pozdrawiam serdecznie i ciepło w te kończące się Święta, które przywołują oprócz radości tyle wspomnień, jakże czasem bolesnych. |
dnia 26.12.2010 16:50
Kocie, dziękuję Ci. Serdeczności
Marylko, życzę Ci ciepła.
gammelu, bardzo ci dziękuję. Ja też: wszystkiego, co najlepsze
kropku, serdeczności
bols, dziękuję, pozdrawiam ciepło |
dnia 26.12.2010 17:18
"dźwięki
nie wskazują drogi
są po to by pomieszać zmysły"
- na różne sposoby.
Tak wiele zależy od tego, czy zdołamy właściwie je odczytać. Czy mamy wolę odczytania z nich dobra.
"czapkę - niewidkę" polecam ślepcom z powołania.
Pozdrawiam, Kazik1 |
dnia 26.12.2010 17:33
oxie, serdeczności, dziękuję
Bożenko, dziękuję. Z całego serca
wiercipieto, Ty to zawsze potrafisz uśmiechnąć. dziękuję |
dnia 26.12.2010 17:44
Pozwoliłaś na zastanowienie. Dziękuję za ten wiersz.
Pozdrawiam - Tomek |
dnia 26.12.2010 18:33
Z dobrym wierszem wszystko się da zrobić, ale najlepiej być z nim (na dobre i na złe). |
dnia 26.12.2010 18:53
Papirusie, dziękuję, serdeczności
Jarku, wiem. Dziękuję. pozdrawiam ciepło
karnaku, bardzo interesujący pomysł, dziękuję, przemyślę. Serdeczności
Bogdanie, tak, najważniejsze- to czuć obecność... serdecznosci |
dnia 26.12.2010 19:40
Podoba mi się, Irgo, Twój wiersz.
Pozdrawiam. |
dnia 26.12.2010 19:46
Przekonujesz do swojego niepokoju:)
W wersji skróconej nieco - jeszcze bardziej mówi:) |
dnia 26.12.2010 20:05
Odnoszę wrażenie, że jest szczery, smutny. Ale skoro odnoszę wrażenie, to dokąd ono trafi? Nie chcę się zastanawiać, czy to katharsis po osobistej tragedii, czy próba wyłudzenia emocji. Chcę odczuć smutek, ciężar, szał, szaleństwo. |
dnia 26.12.2010 20:27
Janeczko, dziękuję Ci za komentarz. pozdrawiam ciepło.
Kazimierzu, czasami nie da się odczytać dobra... Pozdrawiam ciepło
Tomku, to ja Ci dziękuję, że zechciałeś tu być. pozdrawiam ciepło
aniwax, dziękuję. Pozdrawiam serdecznie |
dnia 26.12.2010 20:35
Zawsze bałem się ciszy. Szczególnie tej białej, niewinnej. Ta cisza dotyka zimnym palcem nieodwracalności. Lekko, bardzo lekko trąciłaś strunę. Nie przestała drżeć. Coraz głośniejsza, wibruje, krzyczy. Niemy krzyk. Boję się takich wierszy. Boję się takich ciszy. One krzyczą. Nigdy nie koją, nie gaszą. Tylko Ci, którzy słyszą dźwięki wypełzające z kątów widzą niewidzialne, słyszą zapachy, czują każdy szloch w każdym wersie.
Tak jak nie da się już niczego zmienić w życiu, tak i nie można nic już zmienić w tym wierszu. Bo on już jest. Jest zbyt głęboko by jakkolwiek ingerować. Niewidzialna struna nadal drży ... .
http://www.youtube.com/watch?v=TYxUk3deZRU |
dnia 26.12.2010 21:08
Niestety, nikt nie jest w stanie odkryć prawdy w tym wierszu.
A prawda jest okrutna, ale można z nią żyć. Nie chodzi tutaj
o ślepców z powołania. Także cisza nie jest ciszą, raczej mgła
jako cisza zasłaniająca widok. Wiem że jesteś, tylko wiem.
Dźwięki nie wskazują drogi, są po to aby pomieszać zmysły.
Jesli tylko zmysły pozostają człowiekowi.
JBZ. |
dnia 26.12.2010 21:10
bardzo dobry wiersz! pozdrawiam |
dnia 26.12.2010 22:42
a jeśli zmysły przykryć
czapką-nieczujką?
hej |
dnia 27.12.2010 05:50
Jacku, dziękuję bardzo. Pozdrawiam ciepło
Sykomoro, miło mi . Serdeczności
amonicie, dziękuję za odniesienie wrażenia. A czy da się w jakiś sposób zmierzyć poziom cudzych uczuć, być pewnym co do intencji, uwierzyć? Pozdrawiam ciepło.
Arturze. DZIĘKUJĘ |
dnia 27.12.2010 06:16
Świetny wiersz Irgo.
Ociemniałym jest ten, którego problem dotyczy, czy ten, który nie potrafi/nie ma odwagi pomóc? Niewielu potrafi.
Na, co najmniej, dwa sposoby czytam Twój wiersz.
pozdrawiam serdecznie. |
dnia 27.12.2010 06:22
IRGO, okrutna prawda w tym wierszu, samooskarżenie chyba niezasłużone, to coś, co nie pozwala zapomnieć. Głęboki, przejmujący wiersz.
Pozdrawiam serdecznie, Idzi |
dnia 27.12.2010 07:49
wzrok odbiera noc
i dzieci
z kątów wypełzają zmysły
dźwiękiem mieszają drogi
nie potrafiłam chronić
ale jesteś w czapce
-niewidce
pozdr:-)) |
dnia 27.12.2010 09:55
Jerzy, chylę czoła przed Twoją przenikliwością. Pozdrawiam bardzo serdecznie. Irga
winetr, serdecznie dziękuję. Pozdrawiam ciepło.
wiese, nie da się... serdeczności
Jagodo, myślę, że cokolwiek odnajdziesz- będziesz miała rację. Pozdrawiam ciepło
Idzi, DZIĘKUJĘ |
dnia 27.12.2010 11:48
J.J., wleiłeś kolejne cacuszko ;-). najbardziej przypadło mi:
nie potrafiłam chronić
ale jesteś w czapce
pozdr:-)) |
dnia 27.12.2010 14:55
Nie da się zmierzyć, zważyć, obliczyć. Ale też chyba nie to jest w mojej intencji. Powiem wprost, może trochę bezwzględnie: nie interesuje mnie historia, fakt, zdarzenie - interesuje mnie słowo, myśl i to w jaki sposób ktoś potrafi wywołać we mnie emocje, uczucia. |
dnia 27.12.2010 16:44
Autor daje - czytelnik odbiera. Teraz wszystko zależy od tego, czy nadają na podobnych częstotliwościach. Bezwzględność nie ma tutaj nic do rzeczy :). Wszystko jedno , co jest tematem wiersza, jego zadaniem jest wywołać emocje (zarówno te pozytywne, jak i negatywne). Jeśli tekst emocji nie wywoła- tym gorzej dla niego. Pozdrawiam.
P.S.
Ale cieszę się, że moje słowa niektórych jednak poruszyły |
dnia 27.12.2010 17:23
po przeczytaniu wiersza czuję się winny, że widzę, że tak mało robię dla tych, co nie widzą |
dnia 27.12.2010 20:25
woka ketjof, interesująca interpretacja... Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 27.12.2010 22:07
Bylabym wdzieczna za wytlumaczenie mi, dlaczego noc odbiera dzieci? w dzien to sie nie zdarza? Dlaczego dzwieki wypelzaja? na czym one pelzna? na niby nozkach? i dlaczego z katow? to jakies specjalne miejsce pzreznaczone dla dzwiekow? z innych miejsc nie wypelzaja? I moglabym sie z tym wszystkim zgodzic, z ta noca, z tym pelzaniem itp. gdyby wiersz takie poezjowanie obronil, ale tu jest tylko rzucone kilka pospolitych mysli, i na tym sprawa sie zakonczyla. Jakis zplatany we wlasne slowa ten wiersz, i przecial obok, i tylko jedno wrazenie mi pozostawil, - nic tu dla mnie, szkoda czasu. |
dnia 27.12.2010 22:21
Elizjo, rzeczywiście, zgadzam się : "nic tu dla Pani" . Bardzo się cieszę, że nie trafił a "przeleciał obok", bo mogłoby zdarzyć się, nie daj Panie, jakieś nieszczęście :) Pozdrawiam cieplutko. |
dnia 27.12.2010 22:45
Składając pani IRDZE dobre i miłe noworoczne życzenia też chciałabym przeczytać odpowiedzi na pytania postawione przez panią Elizję...
))) |
dnia 27.12.2010 22:51
Pani Fenrir, dziękuję bardzo za życzenia. To miłe :) Ja też życzę Pani wszystkiego, co najlepsze. Serdeczności |
dnia 28.12.2010 11:59
Oj, zplątały się te dźwięki na pseudo podiach.
Pozdrawiam Autorkę i Komentujących.
Idzi |
dnia 28.12.2010 17:54
Nie jestem w stanie ocenić wiersza jako dobry, bardzo dobry, etc. Ten wiersz nie wymaga oceny. On dociera, po prostu. Bez łamigłówek, zbędnych pytań. Staję mocno za komentarzem p. Jerzego Beniamina. Pointa zatrzymała i nakazała czytać kolejne razy.
Pozdrawiam |
dnia 28.12.2010 21:04
Danielu,dziękuję serdecznie. Pozdrawiam. Irga |
dnia 28.12.2010 22:28
Pani odpowiedz jest rownie infantylna, jak sam wiersz. |
dnia 28.12.2010 23:14
Pani Elizjo Czcigodna: "splątany", nie - "zplatany". Na początku powinna być literka "s". W Pani złośliwość nie wierzę, w żadnym wypadku :) Cały czas pozostaję pod wrażeniem troski o mnie i mój wiersz . Z wyrazami szacunku. Irga |
dnia 29.12.2010 07:07
Czcigodna Pani Elizjo, nie jest moim celem urazić Pani , ani (broń Boże!) pouczać, ale "nibynóżki" pisze się łącznie. Z szacunkiem. Irga |
dnia 30.12.2010 23:04
IRGO: gdyby nie nie do_tkliwy szturchaniec (strach pomyśleć gdzieżby ten uśmiech zwiał - wiatr oczywiście - przecież sam nie ucieknie, prawda?) |
dnia 01.01.2011 17:41
wzruszający wiersz Irgo .
Życzę Ci dużo słonecznych chwil w Nowym Roku |
dnia 01.01.2011 21:19
KASIU, bardzo dziękuję. Życzę Ci wszelkiej pomyślności. Irga |
dnia 04.01.2011 23:49
wiesz....................lubię Twoje wiersze-trafiają do mnie. :-) |
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)