oko jest białe, proste
w stronę światła.
światłocień przelatuje nad siatką.
kiedy wpada szerokim łukiem tęczy,
zyskuje sześć punktów barwy.
zaciśnięty pas
obmalowany na szyi obłoku,
w odwróconym obrazie przymierza
przytrzymuje ciemny fragment nieba.
i wiem, że to oko jest słońcem
okryte w fałdzie ruchomej skóry
w całkowitym zmętnieniu soczewki,
lecz rozpoznaje jeszcze promienie
po linii prostej tego samego nieba.