Wszystkie panie z kamienicy
Wszystkie panie z mojej kamienicy
Noszą takie same kapelusze
Wielkie, ustrojone kwiatami
Jak łąka tak barwne
Wszystkie kobiety spacerują
Rozdają uśmiechy
Zostaje po nich
Szelest woalki

Wszystkie panie z mojej kamienicy
Noszą długie suknie
Czarne, białe i zielone
Podają ręce do pocałunków

Stoję za firanką
A wszystkie panie z mojej kamienicy mówią
Ach, dziwny jest ten chłopiec,
Który zerka na nas
Przez szybę na parterze.
Może on jest chory? Czyżby niedomagał?
I wszystkie wonne damy wzdychają.

Wszystkie panie z mojej kamienicy
Noszą kolorowe kapelusze
I chodzą po podwórku
Tak bogate panie, w swoich długich płaszczach
A ja patrzę w czarną otchłań
I mówię "opowiedz mi jeszcze tatusiu.
Opowiedz, opowiedz, co widać przez szybę"
Ojciec mówi "Idzie zima"

Uśmiecham się. Ja. Niewidomy syn krawca.
A za oknem, na podwórko cicho pada śnieg.