Na betonowym słupie
Wiatr zawiesił nekrolog
czarnymi literami wiersz wypisany
\"Poezja umarła,poezji już nie ma"\
atrament, przez łzy deszczu rozmazany

Na pogrzeb przyjdą
Ci co ją kochali
By wieńce ze słów
u jej stóp złożyć
Ukradkiem przyglądać się będą przegrani
Ci, którzy nie zdążyli jej dobrze poznać

Nieliczni zostaną przy grobie
zapłoną znicze z poematów odlane
Jakiś głupiec spyta - Co tam się dzieje?
Poeta odpowie - Coś w nas umarło...

I głupiec pokornie
na kolana padnie
Ręce błagalnie ku niebu złoży
żałosne prośby do Boga wyjęczy
by wskrzesił poezję dla dobra narodu