ciekawym przypadkiem jest słowo ja
takie małe a wszędzie go pełno
bierze w posiadanie młyński kamień serca
wpada bez pukania do źrenicy oka
jest jak zaczyn wszystkiego co ludzkie

gdy mu pozwolić rośnie jak na drożdżach
przelewa się z naczyń nabrzmiewa od znaczeń
wypełnia pustkę między człowiekiem a ścianą
kipi ponad rogatkami miast przekracza granice
ogarnia planetę gubi się wśród gwiazd

dobrze wtedy włożyć pod mikroskop słowo nic
na chłopski rozum nie powinno go być wcale
ale połechtać nieco śrubkę i staje się wielkie
pyłek i mleczna droga w jednym stali oku
nic znajdzie ja na niebie sprowadzi na ziemię