"Że, że, że..."

Z obawy, że mu umknie zamysł,
by dopaść puentę braknie tchu;
czując, że twórcą jest nietrwałym
na murach pisał "Ch-a" i "K-u".

"Bądź tu mądrym"

Dzieliłby się dobrem z bliźnim,
lecz miał szukać w sobie zła.
Przy tak rozdwojonej wizji
źle powinność każda szła.

"Patrząc z boku"

Wiek remanenty uściśla:
"zrobiłem dużo czy mało?"
Czy zechcą grzebać w mych myślach?
Bo, pewnie pogrzebią ciało.