Zabrać na kajak Pana Jezusa, zabrać modlitwę i miłość
I Czarną Hańczą w przyszłość wyruszać, by słowo się wypełniło.

Zabrać stąd - z Polski w świat apostolski serc naszych wiernych miliony.
Poruszyć ludzi. Ducha obudzić. Uderzyć w największe dzwony.

Przyjąć cierpienie. Zbudzić sumienie i wszystkich kochać jak braci.
Matce Najświetszej nas oddać w ręce. Świętymi kraj ubogacić.

Tego Karolu, wszyscy pospołu dokonać byśmy nie mogli,
Gdybyś tak bardzo, bardzo - po polsku - za nas się stale nie modlił.

Gdybyś nie czuwał patrząc z Giewontu, z okna, a teraz z Nieba
Na to co z wiarą naszą czynimy, Jak potrafimy się nie bać!

Nasz Ukochany! Ciebie słuchamy i wiecznie słuchać będziemy!
Kajakiem, Barką, Nadziei Arką z Tobą na głębię płyniemy!