W świecie bajek nierealnych
snów martwych zapomnianych
lalek małych nie kochanych
dzieci wesołych samych,

jesteśmy sami mali
przez świat ludzi wyobcowani
przez bogatych wyśmiewani
przez małych podziwiani

szukamy drogi zagubionej
ścieżki starej zatartej
przeprawy młodej zniszczonej
trasy nieodkrytej nowej

ale to wszystko nic
bo któż by rozpoznał świt
nadzieję umarł w hadesie
człowieka wiecznym świecie