Dajcie mi pióro muzy parnasowe,
Bym mógł opisać w jednym krótkim słowie,
To co innemu stron setki zabiera,
Lecz i połowy prawdy nie zawiera,

Dajcie mi pędzel wy boginie sztuki,
Bym mógł wypełnić świata tego luki,
Złotym kolorem czernie zamalować,
Wygładzić kanty i smutki popsować,

Lecz wy milczycie jak zawsze uparcie,
dając mi tylko me zawodne zmysły,
Co nie pozwolą pustej spełnić karcie,

Tego co mnie w duszy i na zewnątrz czeka,
By wątpliwości wszystkie na raz prysły,
Nie jest domeną, jak widać, człowieka,