I znowu od rana
pada letni deszcz
smutne historie opowiada
i ja oczy mam pełne łez
jakie to błogosławieństwo...
żal i pustka rozrywa duszę
choć na ustach jawi się uśmiech
wśród kropel deszczu
gubią się me łzy
obolałej duszy perły
lecz w życiu tak bywa i jest
choć wichry i burze szaleją
a w sercu łamie się życie
te usta jednak się śmieją
powiedz, Ty który wszystko znasz i wiesz
jak tam po drugiej stronie jest
Ty, który stworzyłeś ten padół łez
i nakazujesz żyć aż po kres
powiedz proszę jak, jak tam jest?