Jest w centrum Brna podwórko,
Co w nos się śmieje chmurkom,
A na podwórku stolik,
Którego noga boli.

Ocienia go parasol
Na przekór ciężkim czasom,
A wyżej rzygacz stary
Daremnie szuka pary.

Kto przy stoliku siądzie,
W świat ruszy na wielbłądzie,
Dalekie pozna kraje...
A może mi się zdaje?