Zła na świat, wzięła gnat strzeliła w łeb i poszła spać...
Zamknęła oczy i nic jej już nie zaskoczy.
Pogrzeb był piękny, w miarę udany,
dwóch ludzi tylko zaczęło się lać,
a pozostała piątka zaczęła się śmiać.
Nie było krewnych, przyjaciół, nie było nikogo chociaż kochała...
Nie było nikogo, bo tak naprawdę była sama.
Ci ludzie nie byli nic warci kochali jej pieniądze zażarcie.
I chociaż była piękną królewną i bogactw władczynią.
To nie była szczęśliwa nawet gdy świat się nią zachwycał.
Chciała miłości, a zaznała zazdrości.
Więc strzeliła sobie w łeb, bo nikt nie dostrzegał jej prawdziwej wartości .