Czerń zasłoniła niebo,
Daleki słychać grzmot,
Wiatr rozpoczął swą gonitwę przez świat,
Przygniatając do gorącej ziemi,
Dojrzałe kłosy zboża,
Które jak zniewolone dusze,
Chcą oderwać się od ziemi i ulecieć ku niebu,
Samotna brzoza,
Drgnęła jak umierający motyl,
Rozpuszczając gałęzie swe,
Jak samotna kobieta włosy,
Nad morskim brzegiem,
Nagle przygięła się,
Tak, jakby chciała biec,
W świetle błyskawic,
Jak w świetle fleszy,
Deszcz zmoczył jej włosy,
Rozwiane konary włosów,
Dał jej życie i siłę do dalszego biegu,
W świetle błyskawic,