i oto przyzywa cię pamięć
- szlachetny synu
ta tląca się w tobie
jeszcze pamięć
pora skwierczenia i rozpoznań
wrzucony do wody pierwszy
kamień

i niech cię przerazi ufność
w twoich oczach
- synu
rozhuśtane nad taflą stopy
chłopca
pod którym tli się pomost
ostatnie ogniwa
brzegu
bo wtedy rozchodzą się cienie
ocalisz motyla
którego zamknąłeś w haiku