chciałabym dotknąć tej łzy
którą otarłaś
zanim nacisnęłaś klamkę

wprowadzić się gdzieś blisko serca
wędrować
ścieżką twych najgłębszych lęków

pod bramy raju pachnącego ciastem
gdzie dyplom syna
dumnie pieścisz dłonią

a mnie po jasnej główce głaszcząc
tłumaczysz
życie jest wrzecionem

trzymaj je mocno choć wiruje
i zwolnij kiedy się zapętla
trzymałam nawet gdy patrzyłam
jak twoja nitka pęka

własnemu dziecku bez emocji
wrzeciono dam na urodziny
jeśli w nim znajdzie swoją magię
nie stanie się częścią maszyny