otul mój ląd lodem
wyspę poza mapą
próżny przylądek
zmrożeni żeglarze
trzęsą czaszkami
znów zatoną

ciasnoty ciała wyporność
wylewam twą wodą
stoczę z ciebie strumień
przeleję w fale
niech biją o brzeg
zmieszane z ziemią
rozerwą krawędź

krople podłej piany
słońce święci
odchodzą obłokiem
dym uwielbienia
otworzy przestworza
stwórz mnie
przestwórz

przestwór

potwór

śnieg spadł
płatek z potem spływa
tej zimy nie zmienię