dogasa we mnie
nieśmiertelność
młodość niewinność
od jutra stanę się
zwykłym człowiekiem
znającym wieczność
z mitów legend baśni
zapamiętam każdą

chwilę do końca aby ją
pozostawić celnikowi
przy przejściu na inną
wiarę nowy początek
niezagospodarowany subiektywizmem świat

przypadek rządzący losem
znajdzie tę nekropolię
w podsuniętym pod usta lusterku

nie zobaczą już więcej odbicia
naszych nagich dusz tylko
na mikroskopijnym szkiełku
zabrudzone grzechem resztki
inwolucyjnego człowieczeństwa