nie trzeba wstrzymywać oddechu i tonąć
bywa pęknie sznurek i na kartkę w kratkę
poleci rój kulek perły szybkie łatwe
możesz być niezdarą i tak blask przed tobą

lecz ty jednak sięgasz w szafirowym świetle
po muszlę, w której wiesz co wieczność co życie
muszlę, w której przecież zaklęte księżyce
warto się zanurzyć utracić powietrze

odwaga jest zachętą dla wiedzy nie zaprzeczysz
nie to jednak nas zmusza by szukać wciąż poklasku
bo i już nawleczona i perła w morza pieczy

nagle rozrywa płuca serca.... cóż z rzeczy
przestrach w obliczu piękna rozsypanego blasku
mają po równo rekin i nieostrożne dzieci