Zagubieni w ciemności
Przestajemy się buntować

Krew powszednieje
Śmierć staje się budulcem
naszego świata
A nieludzkość elementem
ludzkim

Życzliwość zmienia się w rozdrażnienie
Niezrozumienie przeradza się w niechęć
Miejsce gniewu zajęła agresja

Wrażliwość jest słabością, którą trzeba ukryć
Przed martwymi spojrzeniami

Twarze ludzkie zastąpiły maski
Giętkie jak wymagania rozmówcy

Z wiary zrodził się fanatyzm
pomagający owcom znaleźć pasterza

Zagubieni w ciemności
Musimy odnaleźć drogę
Inaczej wkrótce upadniemy
na kolana przed zgliszczami
bijąc się w pierś
i kontemplując puste słowo
człowiek




Jackowi Kaczmarskiemu, który swoje przemyślenia na temat człowieczeństwa zawarł w wierszu o tym samym tytule.