Za mało bawi się księżyc przed wschodem słońca
dla którego chwilą są krótkie wspomnienia.
Przed światem jest droga bez końca ,
wewnętrzna cisza dla natchnienia.
Nocą serce głośno bije
szukając spokoju wewnętrznego
chcąc głośno wołając - ja żyje!
zostawiając cień dnia pamiętnego...

Być utopnie księżycem swojej duszy ;
marzycielem
przewodnikiem

Zawsze nowy dzień wzruszy
Przyjacielem
I pomnikiem