Będzie o wiośnie. O pięknie dnia
O tym, co noc nam być może da
O obietnicy gwiaździstych snów
O szeptach pełnych gorących słów

O locie ptaków, gdy wrócą tu
O biegu aż do utraty tchu
O tym, jak tęcza maluje kwiat
Jak stopa w trawie zostawia ślad

O tym, jak skrzydeł motyla ruch
Z dmuchawca strąca srebrzysty puch
Będzie też o tym, że życie trwa
I że wieczorem opada mgła

Będzie o morzu i szczytach gór
O tym, że chcemy dosięgnąć chmur
O tym, że rosa jak gwiazdy lśni
Że otwieramy szeroko drzwi

O tym, jak pająk snuje swą sieć
Że lepiej jest być niż dużo mieć
O rankach, zmierzchach, nocach i dniach
O tym, jak fala obmywa piach

Będzie o tańcu zamkniętym w krąg
O delikatnym dotyku rąk
O tym, że skarbem jest dziecka śmiech
I jak mięciutki jest leśny mech

O wszystkim będzie, o czym ma być
O czym Kobieta chciałaby śnić
Będzie też bukiet czerwonych róż
Cóż piszę, będzie? Przecież jest już!