ojciec w niebiosach a matka po narodzeniu krząta się
przy żłobie wyścielonym przemokniętą warstwą siana
- to z płaczu ale żeby nie zgniło gdy sen wejdzie
w skronie cieśli opiekuna

niepokoi wzajemne posłuszeństwo
bo przecież kiedyś urośnie by odejść przed siebie
rozwiewając fałdzistą suknię

tymczasem kołyszą ciszę dziecięcej niewinności
mordowanej w promieniu tysięcy lat
od nie najlichszego spośród głównych miast Judy

oczy otwarte na życzenia wesołych świąt