Z lampą oliwną panna nie dość roztropna
stoi na drodze oczekując przyjścia Pana.
Nie wie, że płomyk spija ostatnie krople
oliwy, a godzin wiele jeszcze jest do rana.

Obok jest druga. Ta też niebawem zaśnie.
Paliwa ma dość w lampie lecz knot się dopala.
Jeszcze nie wie, że jej płomyk wkrótce zgaśnie.
Pochłonie go odpływającej nocy fala.

Trzecia zaś ma wszystko - długi knot, oliwę.
Tej kaganek zapewne dopłonie do świtu,
rozpalając zorzę, ukształtuje niwę
i drogę zabarwi rześkim odcieniem błękitu.

Lecz zwątpienia doczeka roztropności wdowa,
jeżeli Pan nie przyjdzie lub minie - bez słowa.


13112013