poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMSobota, 13.07.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
slam?
playlista- niezapomn...
Co to jest poezja?
"Na początku było sł...
,, limeryki"
Chimeryki 2
FRASZKI
Poezja dla dzieci
Chimeryków c.d.
Limeryki
Ostatnio dodane Wiersze
Logos spermatikos
Balkanska ljubav
Wspomnienie
W tym uroczym parku
Solaris
Cisza, w której jest...
czas refleksji przyj...
Kofeina
Róże i ja
Szlabany
Wiersz - tytuł: Jak ostatni neandertalczyk
już prawie wypatrzył oczy
sprawdza każdy szelest
każdą zapowiedź
każdy cień

może się odnalazła
może to jednak ona
może wróciła

nie

to drapieżnik
szybko rozwiąże jego dylemat
nie pozwalając poznać prawdy
która obciąża człowieka

świat będzie musiał przeboleć
pustkę po garstce piękna
i miejsce jałowej ciszy
po gołębiu wędrownym

jakby zgasł ostatni świetlik
Dodane przez silva dnia 15.06.2016 15:20 ˇ 27 Komentarzy · 914 Czytań · Drukuj
Komentarze
Edyta Sorensen dnia 15.06.2016 15:40
Pozdrawiam Karola Darwina.
A wiersz bardzo dobry:)
joan dnia 15.06.2016 16:08
Wzruszająco. Zabrakło jednego małego istnienia, a powstała luka na miarę czarnej dziury.
Zwierzęta również okazują emocje. Para łabędzi, która dochowała się stadka piskląt, straciła kilka dni temu większość młodych r11; zostało tylko dwa. Smutek towarzyszący ptakom, poruszył mnie dogłębnie.

Pozdrawiam :)
kurtad41 dnia 15.06.2016 16:09
A to się ucieszy...nie Neandertalczyk

A wiersz przypomniał mi fragment
mojego oczekiwania na gołębicę
oraz rozstrzyganie dylematu.

Pozdrawiam dziękując.
zdzislawis dnia 15.06.2016 16:24
Myślałem, że Neandertalczyk nie był samotny. Wydaje mi się, że jego samotność łatwiej było znieść, ta w dżungli ludzkiej jest o wiele gorsza. Pozdrawiam.
RokGemino dnia 15.06.2016 16:29
czy aby na pewno wyginęli doszczętnie?
w sylwetkach wielu ludzi, rysach twarzy daje się ich rozpoznać. ponoć krzyżowaliśmy się. dziś nie jest dociec, z uczucia, czy przymusu.
ale jednak.

pozdrawiam.
Niepoprawna optymistka dnia 15.06.2016 16:44
Piękny wiersz, nie tylko ludzie, to tzw zwierzęta stadne,/ ich antenaci
też pewnie takimi byli/, ostania strofka super, ale całość też mnie zauroczyła. Pozdrawiam serdecznie:)
silva dnia 15.06.2016 16:51
Edyto, dziękuję za pozdrowienia w imieniu Darwina i za pozytywną opinię we własnym. Pozdrawiam.

Joan, dziękuję za lekturę i refleksje dotyczące łabędzi. Pozdrawiam.

Kurtad41, wiele ptaków monogamicznych miewa takie dylematy,ale gołąb wędrowny wyginął całkowicie, w 1914 zmarła ostatnia samica w zoo. Pozdrawiam.

Zdzisławisie, są dwie teorie na temat neandertalczyków, jedni naukowcy twierdzą, ze neandertalczycy nie krzyżowali się z przodkami ludzi, drudzy uważają, że mamy wiele cech od neandertalczyków. Pozdrawiam.

Juliuszu, są na ten temat różne teorie, ja wybrałam tę, która głosi, że neandertalczycy nie kojarzyli się w pary z przodkami ludzi, przyjęłam, że to była osobna linia w rozwoju ewolucyjnym. Pozdrawiam.
silva dnia 15.06.2016 16:53
Niepoprawna optymistko, dziękuję za Twoje zauroczenie. Impulsem do podjęcia tego tematu była książka S. Łubieńskiego "Dwanaście srok za ogon". Pozdrawiam.
Robert Furs dnia 15.06.2016 17:00
prawda ma zawsze wiele aspektów, a poeta czasem przypomina detektywa i słusznie, :) pozdrawiam,
adaszewski dnia 15.06.2016 17:01
daje się nieść temu wierszowi, fajnie
bit24 dnia 15.06.2016 17:20
Bardzo ciekawe sformułowanie: "prawdy, która obciąża człowieka" - można wykorzystać w życiu:-) Ciekawy wiersz. Pozdrawiam
silva dnia 15.06.2016 17:37
Robercie, dziękuję za wizytę i podzielenie się refleksją. Pozdrawiam.

Ad, dziękuję, że dałeś się nieść do początku XX wieku. Pozdrawiam.

Kasandro, dziękuję za poczytanie i epitet ciekawy. Pozdrawiam.
Ola Cichy dnia 15.06.2016 17:53
Fajny.
Czyta się.
Szczególnie do "dylematu"
Do tego momentu niepokój rośnie i to jest b.dobre.
Pozdrawiam :)
O.
silva dnia 15.06.2016 18:19
Olu, dziękuję, że zajrzałaś i zwróciłaś uwagę na wzrost napięcia. Pozdrawiam.
Irena Michalska dnia 15.06.2016 19:41
Sposób odczuwania tęsknoty oraz miłości do ptaków nas jednak skrzyżował, o czym świadczy ten subtelny wiersz. Pozdrawiam.
silva dnia 15.06.2016 20:21
Ireno, dziękuję za poczytanie i refleksje oraz epitet subtelny. Pozdrawiam.
koma17 dnia 15.06.2016 20:26
świat będzie musiał przeboleć i przeboleje, tylko my nie zdajemy sobie sprawy, ile gatunków roślin i zwierząt znika bezpowrotnie. Często człowiek jest tym drapieżnikiem. Jak zawsze warto było do Ciebie zajrzeć. Pozdrawiam
silva dnia 15.06.2016 20:31
Koma17, dziękuję za lekturę i refleksje oraz za ciepłe słowa. Pozdrawiam.
mgnienie dnia 15.06.2016 20:41
Piękny wiersz, bliski mi motyw gołębi, wzruszająca ostatnia strofa:) Pozdrawiam serdecznie:)
silva dnia 15.06.2016 20:42
Mgnienie, dziękuję, że pobyłaś u mnie i zagustowałaś. Pozdrawiam.
zorianna dnia 15.06.2016 21:13
I mi podoba się bardzo...choć jakoś smutno się zrobiło :)
Pozdrawiam
Alfred dnia 15.06.2016 21:20
Wśród ewolucji
złudnych dowód
zbyt wiele dzisiaj
ronimy płodów

Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
silva dnia 15.06.2016 21:54
Zorianno, dziękuję, że zajrzałaś,tak, to smutny temat. Pozdrawiam.

Alfredzie, dziękuję za lekturę i poszerzenie kontekstu o jeszcze jeden dowód ludzkiej niegodziwości. Pozdrawiam.
Whitewolf dnia 15.06.2016 23:14
Zgrabnie i mądrze napisane. Pozdrawiam.
silva dnia 15.06.2016 23:17
Whitewolfie, dziękuję, ze poczytałeś i uznałeś za mądre. Pozdrawiam.
sibon dnia 16.06.2016 19:36
Super personifikacja gołębia. W wierszu czuje się, że kochasz przyrodę, że ją rozumiesz, że się z nią jednoczysz.Jest ciepło i smutno.Bardzo podoba mi się garstka piękna i cisza
jakby zgasł ostatni świetlik Pozdrawiam
silva dnia 16.06.2016 20:06
Sibon, dziękuję za empatyczny odbiór. Najważniejsze, że znalazłaś coś dla Siebie. Pozdrawiam.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Wyniki XLIV OKP "O L...
Informacja o blokadz...
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
Użytkownicy
Gości Online: 4
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: chimi

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

68457048 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005