poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMPiątek, 19.07.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
slam?
playlista- niezapomn...
Co to jest poezja?
"Na początku było sł...
,, limeryki"
Chimeryki 2
FRASZKI
Poezja dla dzieci
Chimeryków c.d.
Limeryki
Ostatnio dodane Wiersze
i co z tego że stwar...
Nowy gatunek
BEZ KOŃCA WIERZĘ W M...
Babie lato
Nienawistna ósemka
granice
Bukiet i Błyszczący
z listów do siebie (5)
Ach, to ty
Darowizna
Wiersz - tytuł: Dwoje mimów
sprzykrzyły się wam słowa bez pokrycia
kłamliwe niebezpieczne podzielone na języki
zawierzyliście mowie ciał

dusze przysiadły na ramionach jak synogarlice

trzy ostre gesty i poskramiasz dla niej lwa
dwa skłony i ona podaje ci trzepocącego motyla
jeden podskok i tylko wasz staje się księżyc
niełatwo wygładzać kratery czy penetrować jego ciemną stronę
ale inaczej nie poczułaby ciepła światła

synogarlice widzą w swoich oczach maleńkie zwierciadła

krok po kroku wspinaczka po dwustronnych szczeblach
razem szukacie czegoś w atramentowej czerni
rozpościeracie jedwabny szal już drżą w nim świetliki
ustawiacie je w Wielką i Małą Niedźwiedzicę
Gwiazda ma was prowadzić ku przeznaczeniu
ale kontrapunkty zamieniają miękkie ruchy w kanciastość
przemierzacie niejeden zakamarek labiryntów
dobrze że ciała sprzymierza niewidzialna nić

synogarlice przytulone jak kłębek popielatej wełny

czy nie za wcześnie budujecie pustą klepsydrę
czy naprawdę już czas przefiltrować
ostatnią wieloznaczność
w bezruch
Dodane przez silva dnia 20.09.2016 22:07 ˇ 23 Komentarzy · 837 Czytań · Drukuj
Komentarze
Roman Rzucidło dnia 20.09.2016 22:45
Mądry i piękny wiersz. Pozdrawiam
koma17 dnia 21.09.2016 06:24
Wiersz jest równocześnie opowieścią i refleksją. Pozdrawiam
Alfred dnia 21.09.2016 06:27
Kto obopólne
więzi pielęgnuje
pod żaglem pełnym
jak okręt wędruje

pielęgnuj pierwszą miłość
niech zachwyt w nas budzi
ubarwia wspólne życie
i jednoczy ludzi

Roman ma rację, piękny i mądry wiersz.

Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 .
Warkoczyk dnia 21.09.2016 07:04
"...synogarlice widzą w swoich oczach maleńkie zwierciadła.."
"..synogarlice przytulone jak kłębek popielatej wełny.."

synogarlice- jako symbole pokoju.. pojednania...
Piękny, refleksyjny wiersz..
zdzislawis dnia 21.09.2016 07:43
Mnie również podoba się bardzo. Pozdrawiam serdecznie.
silva dnia 21.09.2016 08:36
Romanie, dziękuję za piękne otwarcie komentarzy. Pozdrawiam.

Komo17, cieszy mnie Twoje spostrzeżenie dotyczące wiersza. Pozdrawiam.

Alfredzie, dziękuję za podzielenie się poetycką refleksją. Pozdrawiam.

Warkoczyku, dziękuję za wybór cytatów i wysoką ocenę wiersza. Pozdrawiam.

Zdzislawisie, dziękuję za wizytę, cieszę się, że przypadł do gustu. Pozdrawiam.
Robert Furs dnia 21.09.2016 09:38
porozumiewać się bez słów to trudna sztuka, poza zmysłami trzeba też umieć się przywołać i ryby to robią znakomicie, niemniej gesty i sygnały funkcjonują przecież jak słowa - ciekawy, inspirujący wiersz, pozdrawiam,
silva dnia 21.09.2016 10:16
Robercie, dzięki, że wstąpiłeś i dorzuciłeś refleksję. Pozdrawiam.
Janusz dnia 21.09.2016 10:16
M. Marceau mówił: Pantomima, tak jak muzyka, nie zna granic, ani nie rozróżnia narodowości. Jeśli śmiech i łzy są cechą ludzkości, wszystkie kultury muszą być przesiąknięte naszą sztuką.
Dodam od siebie, że dobry mim grą ciała może w krótkim czasie przekazać więcej, niż pisarz w opasłym tomisku.

Wymyśliłaś silvo świetny scenariusz, mądry i przy tym intrygujący, dla swojej dwójki aktorów. Synogarlice są rewelacyjne, gratuluję!..

Pozdrawiam ciepło
sibon dnia 21.09.2016 10:22
Wiersz zachwyca i formą i treścią, piękny, gratuluję i pozdrawiam
adaszewski dnia 21.09.2016 10:25
ciekawy tekst, wrócę do niego jeszcze nieraz
winyl dnia 21.09.2016 10:48
Za poprzednikami.
femme dnia 21.09.2016 11:16
Świetny wiersz. Metafora tajemnicy, można opowiedzieć co jest w każdej szufladzie ale to pozbawi nas czasu i sensu. Wiersz grawitacja ale jest i ostrzeżenie aby nie wisieć w przestrzeni.

http://www.magazynsztuki.pl/wp-content/uploads/2012/12/Salvador-Dali_Mi%C4%99kkie-obrazy.jpg

https://i.ytimg.com/vi/KCxWtNY_COQ/maxresdefault.jpg
silva dnia 21.09.2016 12:29
Januszu, wielkie dzięki za piękny cytat z MM i uwagę o scenariuszu, tak, właśnie taką etiudę chciałabym obejrzeć. Pozdrawiam.

Sibon, dziękuję za poczytanie, najważniejsze, że się podoba. Pozdrawiam.

Ad, dziękuję za ciekawy, zapraszam do powrotów. Pozdrawiam.

Frogiszcze, dziękuję, że solidaryzujesz się z poprzednikami. Pozdrawiam.

Femme, dziękuję za lekturę, refleksje i oryginalne skojarzenia z Dalim, jego ekspresja, przejaskrawiona, może być porównywana z oddziaływaniem mimów. Pozdrawiam.
PaULA dnia 21.09.2016 16:35
Z przyjemnością się czyta. Pozdrawiam:)
lunatyk dnia 21.09.2016 16:42
Jakiś czas temu oglądałam dokument na temat Mariny Abramović - Twój tekst przypomniał mi tę postać, ponieważ jej wpływ na ludzi jest niesamowity... Nie zawsze potrzebne są słowa, aby oddziaływać na innych...Piękna jest historia synogarlic. Pozdrawiam serdecznie.
silva dnia 21.09.2016 17:18
PaULO, dziękuję, cała przyjemność po mojej stronie. Pozdrawiam.

Lunatyku, dziękuję za poszerzenie kontekstu, też oglądałam jej performance, ale dla mnie inspiracją byli uczniowie Marcela Marceau, którzy pokazali w Ostrołęce trzy etiudy w ramach InQbatora, moja jest wyobrażona. Pozdrawiam.
muki dnia 21.09.2016 17:24
silva poczytałam, nawet nawet :)........... a tak po nie znajomośći to superniasty wiersz
pozdr.Marta
silva dnia 21.09.2016 17:35
Muki, witaj u mnie, dzięki za supermiasty, dobrze, że mi u nie zniknęło. Pozdrawiam.
silva dnia 21.09.2016 17:36
No i zasypałam się! superniasty
kurtad41 dnia 22.09.2016 09:10
Miła silvo.
ja tylko gratuluję, mimo to,
że przewagę literatury
nad filozofią życia czuję.

kolejny raz jest mi miło,
że i poezja jest Twoją siłą.
I niech tak dalej będzie;
poezja w literackim oprzędzie.

Pozdrawiam ciepłem jesieni,
bo to wkrótce, niestety, się zmieni .
silva dnia 22.09.2016 12:56
Kurtad41, dziękuję za wizytę zwieczoną poezją w literackim oprzędzie. Pozdrawiam.
silva dnia 22.09.2016 13:01
zwieńczoną- przepraszam za literówkę.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Wyniki XLIV OKP "O L...
Informacja o blokadz...
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
Użytkownicy
Gości Online: 4
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: chimi

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

68623880 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005