z dedykacją dla Lobo

przezwana dziurą wciąż w centrum uwagi
choć nikt z niej nigdy w żadnym życiu nie był
wiemy na pewno co gdzie i dlaczego
papier jak kromka z głodu wyprowadzi

i po debacie w owej mlecznej budzie
gdzie darmo starcom i w promocji młódzi
serwuje przestrzeń trąconą w spirale
z wiochy globalnie dobitej esami

sztachet nie starcza gdy zza płotu człowiek
norę Platona stroi w teleskopy
i tysiąc luster odbija myśl byle
przejrzeć się z kołka stojąc w ogniskowej

gdy ciemność gleby świadczy o rozwoju
a biały piasek wydyma wiatr w falach
jest czerwień darni i niebo kryształów
i niemoc wiedzy i ta czarna dziura

w ramie zwierciadła w której wieś jak bogu
składa w paciorek szyty miarą księgi
to z niej się dowiesz żeś punktem zahaczył
wyssanej z centrum wiary - informacji