mech pod stopami zszarzał
różne obrazy - dziwni malarze

mleko z mlecza jak krew z serca
płynie wąską strużką

rozlały się i moje myśli po świecie
zdegustowały ciało

bardziej niż wczoraj w galerii
moja egzystencja cierpi

wycieram twarz, płaczę z Panem Bogiem
rumieńce palą oba policzki

i już wiem, że nie utonę w łzach
niejedną przeżyłam powódź

będę szła dalej... za nimi

w kapeluszu z czerwonym makiem,
z cierpliwością w kieszeni

naoliwię zawiasy do bram marzeń
we wszystkich ogrodach świata

przetrwam
bo taka jest miłość