to było wtedy gdy umierało lato
z gorączki

nadjechało ich czterech
lęk stał się panem pól
detronizując swojskiego stracha

podnieśli ręce jak do błogosławieństwa
w długich rękawach skrzyły się
noże
a chleba na miedzy nie było widać
ni złych wilków

i nastał czas rzezi

krwawiły maki
piszczały rowerowe opony
pszczoły kryły się w rozdętej kampanuli

odjechali
każdy zabrał odciętą głowę

słonecznika