choć już znam, nie czuję twoich słów
bom jeszcze twoich ust nie całował
twoje myśli już nieco pojmuję
choć jeszczem twoich skroni nie dotknął
jeszcze moje oczy twoich nie ujrzały
lecz wyobraźnia mi je kolorem napełniła

literami do siebie przemawiamy
które płyną po szklanym oceanie
przekradają się pomiędzy milionami wiadomości
i w końcu usypiają nocą przed naszymi oczami

obok
pełne ulice
całe tłumy obcych
z którymi słowa nie zamieniamy
a tu
pomiędzy nami
rzeką ciepłe słowa płyną
choć nawet twarzy swoich nie znamy...