Wychodzę i natychmiast się wzbijam,
bo prądy dziś sprzyjają lotnikom.
Technologia obdarowała skrzydłami
wpiętymi w zbrojony kościec.

Marzenie starej generacji ludzi
liczących, że w snach się poszczęści,
to teraz cząstka codzienności,
czekanie na wolny pas wiatru.

Skurczył się zbiór niemożliwego,
co karmi komórki wyobraźni.
My już ptaki, ryby i żółwie.
Z cudów uleciał posmak oszołomienia.

Ziewam, gdy lecę w kluczu.