poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Czwartek, 20.09.2018
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
Znasz tą drogę?
fasola
Słodkie marzenia
Immanentnie
WILLIAM CULLEN BRYAN...
na obraz i podobieństwo
Westchnienie
zapomniane wiersze
Gwiazdy i księżyc
dwoina
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Parafrazy
"A imię jego czterdz...
slam?
Co to jest poezja?
Pamiętam
HAIKU
Uśmiechnij się
EKSPERYMENTY
TEUSZ (bronmus45)
,, limeryki"
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: Siostry
Na imię mi Afrah, co oznacza szczęście,
lecz nie tu, tutaj ostre krawędzie ruin ranią
niezabliźnione niebo a stara kobieta błaga,
by skończył się czas

ja dłońmi podtrzymuję życie, jeszcze nie dziś,
może jutro, krzyk wypełni struchlałe powietrze

po drugiej stronie świata szczelnie zamknięto
drzwi i w oknach spuszczono zasłony,
miłosierdzie nie znajdzie żadnej szczeliny
nie przeniknie do pilnie strzeżonego wewnątrz
lżejsze jest od oddechu, zmyje je deszcz

na imię mi Afrah, moja siostra Miriah
uciska zbielałe piersi, sączy się kropla
wodnistego mleka, spada do rozwartych
ust, głód łka wtulony w wygasłe polana

w Samanoud dojrzewają daktyle
w cieniu drzewa śnić się będzie
bezdomny sen o drzwiach i oknach
na oścież proroczo rozwartych

lecz nie tutaj, tu żarna jałowe ziarno
mielą na plewy opustoszałych słów
Dodane przez Magrygał dnia 16.04.2018 12:03 ˇ 14 Komentarzy · 351 Czytań · Drukuj
Komentarze
Janusz dnia 16.04.2018 12:49
Z jednej strona bieda i cierpienie, z drugiej - sytość i złuda szczęśliwego życia. I egoizm, zabijający sumienie... i tylko gdzieś tam, od czasu do czasu ktoś napisze o tym poruszający wiersz - niestety, opustoszałe to słowa, jak słusznie zauważył Autor :(
Moc pozdrowień
Warkoczyk dnia 16.04.2018 13:35
Piękny, wzruszający wiersz...

Pozdrawiam serdecznie.
IRGA dnia 16.04.2018 13:46
Dobry, pełen obrazów wiersz. Pozdrawiam. Irga
Bernadetta33 dnia 16.04.2018 13:48
Ależ sobie poczytałam z przyjemnością. I aż się serce raduje, chociaż temat smutny, że jeszcze są Poeci, którzy tak piszą.
Magrygał dnia 16.04.2018 14:01
Janusz - egoizm niejedno zabił już sumienie. Obojętność też. Pozdrawiam, A

Warkoczyk - piękne dzięki. A

IRGA - cieszę się. Moc pozdrawień, A

Bernadetta33 - niskie ukłony i podziękowania z komentarz. Pozdrawiam, A
Robert Furs dnia 16.04.2018 14:12
niemal apokryficznie - Samanoud ważne to miasto na trasie ucieczki świętej rodziny z Betlejem do Egiptu, słynne z granitowego naczynia, w którym zgodnie z podaniami Maryja wyrabiała ciasto, :) a choć czasy się zmieniają, borykamy się z podobnymi problemami, :((( pozdrawiam,
adaszewski dnia 16.04.2018 14:56
Wciąga. Pewnie to niestosowne określenie zważywszy na temat... Wigor w wierszu ma znaczenie i warto wskazać na niego palcem. Tylko te dwa ostatnie słowa. ..
Magrygał dnia 16.04.2018 15:23
Robert Furs - dzięki. Według koptyjskiej tradycji piekła tam chleb, stąd ostatnie odniesienie do żarn i słów jałowych tu i teraz .Pozdrawiam, A

adaszewski - dzięki za komentarz. Ok, zastanowię się nad dwoma ostatnimi......:))) A
Kazimiera Szczykutowicz dnia 16.04.2018 17:50
Człowiek człowiekowi zgotował cierpienie. Człowiek się lituje, człowiek jest egoistą, człowiek krytykuje, człowiek obserwuje, człowiek się rodzi, rodzi się znieczulica. Wszystkie w/w cechy ludzi istnieją od zawsze, od zarania.
A czas sobie biegnie zostawiając za sobą ofiary.
valeria dnia 16.04.2018 20:30
ładne, bardzo ładne.
Ola Cichy dnia 16.04.2018 21:52
Fajny, tak jak Irga sądzę. Dużo obrazów.
Ale też czytam sobie bez ostatniego ddystychu.

Pozdrawiam ciepło.
Ola.:))
koma17 dnia 16.04.2018 21:57
Świetny wiersz. Obrazy i emocje, nie brakuje też przestrzeni dla wyobraźni czytelnika. Pozdrawiam
Irena Michalska dnia 17.04.2018 22:43
Gdyby szczęśliwe imię miało moc czynienia dobra, jakże łatwo byłoby zabliźnić niebo, odtworzyć zburzony dom, krzyk zamienić w śpiew, po drugiej stronie świata zastać otwarte drzwi, samemu stać się miłosiernym...
lunatyk dnia 19.04.2018 19:52
Piękny wiersz, mnóstwo emocji... Pozdrawiam :-)
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Informacja moderator...
Informacja moderator...
XIII Ogólnopolski Ko...
XLIV Ogólnopolski K...
Informacja moderator...
Informacja moderator...
Wakacyjny mini-konku...
VI OKP im. Michała W...
38. OKP "O Laur Jabł...
Informacja moderator...
Użytkownicy
Gości Online: 13
Użytkownicy Online: moderator4

Zarejestrowanych Użytkowników: 5 957
Nieaktywowani Użytkownicy: 2
Najnowszy Użytkownik: domiszeel

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

41613239 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005