Osiodłali już cztery konie,
czterej jeźdźcy apokalipsy.
Pierwszy jeździec miecz dzierży w dłoni,
na rumaku od wiatru szybszym.

Drugi włócznię wzniesioną trzyma,
przerażony step opustoszał...
Po horyzont wodzi oczyma
i ostrogą spina karosza.

Trzeci wiezie żagiew nad głową
i pożogę gotów wywołać.
Rumak grzywą potrząsa płową,
z chrap mu ogień bucha dokoła.

Czwarty wiezie u boku całun
koń wspiął przednie nogi ku górze...
Tuż za nimi idzie pomału
śmierć, wspierając się na kosturze.

O ucieczce nie ma co marzyć
na dalekie bezludne wyspy,
bo ruszyli z furią na twarzy
czterej jeźdźcy apokalipsy.

Szara myszka