poprzecinana zielonością
pól co z wiosennym deszczem kwitną
żółte rzepaki jak plamy słońca
czaple bociany łany zawilców
i odrapane ściany dworców szczątki
ceglanych dobrobytów
pociąg z zaszczanym kiblem bez wody
ze stacji Szczecin do Lublina
a równolegle inter city
przycisk - Warszawa ciasteczko kawa

pooklejana plakatami
za tak za nie za plus za minus
wschód - kolektory z ekstra dopłaty na każdym dachu
pod dachem w kwiaty
a pod Toruniem a pod Łodzią z okna pociągu w imię ojca
z okna bez okna w imię syna
podmiejskie kwiaty czarne kwiaty
jakby sam Tuwim w swój wiersz je zwinął

powygładzana poszarpana biała i czarna i czerwona
patrz tu się śmieje tutaj płacze
ona - ta moja
poprzecinana