Na białym płocie czarna siedzi mucha
I w złotym blasku skrzydełka wygrzewa.
Nad płotem stare kołyszą się drzewa.
Babcia na ławce patrzy w dal i słucha.

Cisza dokoła rozlega się głucha.
Wiatr tylko czasem to z prawa to z lewa
Szumy żałosne, jak mity, rozwiewa
I trzmiel zabrzęczy czasem koło ucha.

Dzieci do miasta dawno wyjechały,
Tam się w przedszkolu chowają wnuczęta,
Dając rodzicom powody do chwały.

O domku na wsi któż dzisiaj pamięta?
Co tak odległy jest zawsze i mały,
Kiedy się wszyscy zjeżdżają na święta.