Na księgarskiej półce znajduję inny świat.
Spod znaków graficznych płynie ciepło,
które pozostawili niewidzialni. Rozumiem
skąd się bierze przyprawienie gęby;
laurowy wieniec zawsze budzi pożądanie.

Jesteś obok. Zapięty pod samą szyję,
poszukujesz prostej narracji. Żółta gwiazda
i święta księga pokazują realny sens życia.
Pełno tu ciemnych godzin, przyspieszeń
oddechów - wilgotnieją oczy.

Zawieszona między biegunami,
inaczej patrzę na arcydzieło. Otaczam
ramieniem. Wtedy słowo otwiera drzwi,
a koty łaszą się od progu. Nie lubią

pustych pokojów.