Portret Straussa, ojca i syna,
drobne zawirowania ducha.
Danza tedesca na dębowej podłodze, tak właśnie
brzydkie dziewczynki pracują nad wnętrzem,
podpierając ściany.
Te ładniejsze akurat kręcą się wokół słońc
na orbitach z jedwabnych wstążek.
Potem wychodzą na chwilę zaczerpnąć powietrza,
wtedy ich oddechy produkują jasne chmury,
ulice pocą się, wieczór
odsłania brzuch i daje się głaskać.
Brzydkim tymczasem rosną włosy i rzęsy.
Odbierając Oscary za role pierwszoplanowe
w podziękowaniach wspominają o szczęściu i kocie.
Trwa to ułamek chwili, a potem
pianista nietaktownie milknie i szuka nut.
Brzydkim dziewczynkom mimochodem
wymykają się bardzo brzydkie wyrazy
Te ładniejsze wracają,
z przypudrowanym nosem.
mimo to świecąc.
Na zdjęciach tego wieczora nikt
nie będzie tak naprawdę uśmiechnięty.

Czerwień ust kontra efekt czerwonych oczu