Zerwałem Cię jak kwiat
co nie chciał być zerwany,
Zburzyłem Ci twój świat
przez lata układany,
Złamałem Twoje serce
a moje tak się zlękło,
w płomieniu po iskierce
rozgrzało się...
i pękło.
Straciłem wielki dar
co Bóg raz tylko zsyła,
Miłości Twojej czar
żałoba łzą okryła.
Przespałem Twoją miłość,
za późno zabrzmiał budzik,
W rozpaczy będzie żyło
samotnych dwoje ludzi.