dotykaj wierszy dotykaj słów
i pojedynczych liter
żebym bez przerwy na sobie czuł
twych uczuć tajemnicę

bo kiedy piszę to czuję że
po twojej piszę duszy
tej która ciszę zamienić chce
w nieokreśloność wzruszeń

dlatego jeszcze tak wstydzę się
przyznać i mówić o tym
że piszę wiersze po to że chcę
wciąż czuć na sobie dotyk

...
dotykasz mnie
znów wiem kim jestem
otwierasz spokój jednym słowem
przebaczasz czyniąc drobnym gestem
nadzieję na dni pastelowe

na wietrze dzień zaplata w warkocz
promienie czesząc zgrzebłem złotym
powraca śmiech dźwięczącą tarczą
a wszystko przez twój jeden dotyk

nie trzeba słów i łez nie trzeba
żeby uwierzyć że rozdzielić
nie może błąd którego wybacz
obojeśmy nie rozumieli

choć znamy się już długie lata
i mchem się pokrył uczuć szkielet
poddaje nas kolejnej próbie
to życie zdolne na tak wiele