Jeszcze wczoraj szukałem Cię w Księdze.
Jeszcze wczoraj podziwiałem dzwony.
Teraz widzę Cię wszędzie:
Widzę Cię w złotym środku, widzę Cię w liczbie pięknej.

Jeszcze wczoraj wśród gwiazd, gdy późną wracałem porą.
Z niespełnionym snem młodzieńca, pytając: dlaczego?
Teraz wiem, że w jedną stronę Ty a w drugą ja - prowadząc mnie do domu.
Teraz to wiem..., teraz jestem Ciebie pewien.

Do dziś widzę Twą wielkość, tak pięknie ukrytą w Niebiosach.
Jak malujesz obrazy, jak trzepoczesz skrzydłami, eh...
A teraz? Teraz mówisz ze mną przy kuchennym stole.
Teraz czuję Twój zapach w objęciach rozkoszy.

Jeszcze wczoraj wierzyłem...
A dziś? Jestem Ciebie pewien.
To dla Ciebie ten wiersz Boże.
Jak mam Ci za niego dziękować?

Nie wiem.