Nie odchodź za daleko, bo muszę cię widzieć,
żeby czuć się bezpiecznie i wiedzieć gdzie jesteś.
Byłem słaby i chory przez ostatni tydzień,
bo przecież na rozstania wciąż jeszcze za wcześnie.

Patrzymy jak wieczorem światełka się palą
w mieszkaniach innych ludzi. o których nic nie wiem.
Z kąta pilnie nas śledzi oswojony pająk,
mieszkający od dawna pod kuchennym zlewem.

Oni też podglądają, kiedy tak stoimy
i dajemy się ponieść iskrom lekkich dotknięć,
jak niesione na falach maleńkie łupiny,
same na ciemnym morzu, ale nie samotne.