Pomiędzy zimnymi rondlami krążą
kobiety z popiołem we włosach
przeszukują zakurzone półki kredensów
czasem przysiądą przy stole
z pamięcią dawnych podołków.

Gdzieś w perspektywie tlą się małe drewienka
lecz myśli kobiet oblewa zwodniczo słodka trucizna
od której zapomina się o menu na jutro.

Smutne ciemne kuchnie i duszna pomroczność
w których więźniarkom małych skończoności
już nie wychodzą zaklęcia nad wodą i winem
ani kontestowanie przyszłego wybawienia.