Jak legenda stara niesie
był siarczysty ostry mróz
a na skraju w ciemnym lesie
stała chatka dawno już

A w niej ludzie przerażeni
łupem wilków mieli paść
aż tu nagle w jednej chwili
światła ich oślepił blask

W mroku świeca zapłonęła
Matka wyciągnęła dłoń
i strach z oczu ludzi zmyła
rozsiewając ognia woń

Malarz obraz namalował
chwile grozy w niego wplótł
i tę scenę wkomponował
w której się dokonał cud