Czy Ty Bajką jesteś, czy słodką Nirwaną,
Wyrwij życiu mnie z ciasnych ramion, które są jak kat.
Uciec chcę, gdzie jawy smak obcy będzie wiecznie.
Umknąć od ludzkich łap i ich wrogiej pieśni, co zabija sny.

Śmierci chwycę dłoń, niechaj mnie prowadzi
W dal od wszelkich norm bytu kadzi, w której wolność wrze.
Za Nicości dech oddam swe istnienie,
Co nie darem jest, a cierpieniem - tępym bólem żył.

Uszy moje już wytrzymać nie mogą
Hałaśliwych bić lepkich serca komór i szemrzącej krwi.
Wiecznej ciszy chcę i błogiego chłodu.
Pragnę schować się na dnie grobu, by w samotni tkwić.