Chmury kłębią się tuż nade mną
Czarne jak ból, miękkie jak smutek
Smugi deszczu suną kolejno
W dół z chmurnej ciemności rozprutej

Pieszczę Cię delikatnie, sennie
Wspomnieniem. Słodko i boleśnie
Połączyć próbuję daremnie
Radość i smutek. Jednocześnie

Z miłosnych do Ciebie zniewoleń
Na próżno próbuję znów uciec
Sam już nie wiem co w nas chore
Chcesz? Ja, nasze winy wykupię

Cyrograf z diabłem krwią podpiszę
Byle wrócił raj utracony
Duszę oddam by znów usłyszeć
Ciszę poranną przy Tobie
W poranek zamglony.