pękate gwiazdy
czekają w kolejce po miód
odklejają się od wilgotnej powierzchni
sklepień

krystalicznie czyste kłamstwa
nie powrócą według minionej przyszłości
czarna wypatroszona kość
staje pięścią w gardle

sypią się lamenty straconych archaniołów
obietnice wżynają
w ciasto

tańczmy jak rozkazuje Bóg
mimo że nie mamy poczucia rytmu
nie zapewniaj mnie o swojej pokucie

lubię delektować się twoim krzykiem
wypatroszony dotyk służy
za krzywoprzysięstwo prosto z twoich
wegetujących płuc