na zielonkawo szmelcowany odwłok
muchy spasionej treścią gnojowicy
łaszczy się krzyżak pod bocianim gniazdem
pośrodku żagla w pirackiej przystani

jedwabne sploty wydyma głęboko
wiatr gdy rozbójnik codzienny łup liczy
czworgiem par oczu i patrzy przyjaźnie
na truchła bowiem znalazł miejsce dla nich

pilnuje cugli naprężonych linek
kiedy tak blisko do wystawnej uczty
włochaty tułów pulsuje z rozkoszy
przyszłego smaku spijanej ofiary

czule przytuli nim przerwie jej hymen
muszego życia i prędzej nie puści
póki zmęczony nie będzie miał dosyć
by w nasyceniu trwać i czuwać dalej