Czasu ci zatrzymam potok
Z bicza strzelał dotąd wartko
Każdą chwilę zmienię w złoto
Złote nici w tęczy warkocz
Strun kolorów pięciolinie
Ponaciągam w ostateczność
Złotej nuty blask w bursztynie
W gwiezdny pył uniosę lekko
Dusze kwiatów zbiorę w bukiet
Ziarnka maków zmienię w iskry
Będę ptakiem, srebrnym krukiem
Będę tobą sycił zmysły
Łódź sprowadzę chybotliwą
Popłyniemy w antypody
Z wiatrem poza linię siwą
Widnokręgu dzikiej wody
Aż do ciszy snów spokojnych
Aż do blasku słońc różowych
Lecz czy Bóg będzie tak hojny
By nasz kolec wziąć cierniowy?