czyta mi z ruchu warg
recept
i rozkładów

tłoczy się
niczym ludzie w bydlęcych wagonach
całkiem cicho
na skwerach
w domach
i żyłach
karambolem na wzgórku
paraliżując ruch gałek ocznych

miałem ją przez chwilę
odbijała się od ścian
monosylabami, zdradzała obecność
moją, własną

teraz
zapuszcza się za horyzont
do góry nogami
jakby chciała w ten sposób
dać do zrozumienia
że forma posiada
znaczenie