Kobieta nigdy nie opuściła swojej wioski,
nie wypuściła z rąk spojrzenia,
nie powiększyła sobie smutku.
Przyjezdni podziwiali zdobnictwo jej wyrobów
do wychwycenia nawet w lokalnym poczęstunku.

Mężczyzna funkcjonował we wszechświecie
jako jedna z małp Hawkinga próbując myśleć
i dogadując się tylko ze sobą.